Windykacja długów

Biuro Obrotu Wierzytelnościami "EXPERT"

Windykacja długów

Pierwszy w Polsce tego typu generator wezwań do zapłaty. To w pełni bezpieczne, skuteczne oraz profesjonalne i szybkie narzędzie go generowania wezwań do zapłaty on-line. [ zobacz ]

W związku z rozwojem informuję, że Biuro Obrotu Wierzytelnościami "Expert", jako jedna z nielicznych tego typu firm, kredytuje koszty związane z sądowym oraz egzekucyjnym dochodzeniem roszczeń. Oznacza to, że BOW "Expert" opłaci za swoich klientów w/w koszty. [ więcej ]
BOW Expert oferuje także usługi dotyczące windykacji międzynarodowej w takich krajach jak:
Czechy i Słowacja
Niemcy
Europa Zachodnia
kraje skandynawskie

windykacja długów w teorii i praktyce czyli Poradnik windykacyjny

Zapraszamy na naszą stronę link do strony.

Przestępstwa popełnianie na szkodę wierzycieli

Czasem przeprowadzenie postępowania karnego jest jedynym środkiem umożliwiającym chociaż częściowe odzyskanie należności lub ustalenia miejsca pobytu nieuczciwego dłużnika, który ukrywa się przed wierzycielami. W toku postępowania karnego można bowiem zastosować wobec podejrzanego czy oskarżonego tymczasowe aresztowanie i zarządzić poszukiwania listem gończym. Poza tym policja czy prokurator dysponują szerszym wachlarzem możliwości niż komornik i może być im łatwiej ustalić składniki majątkowe dłużnika. Również dłużnik zagrożony karą pozbawienia wolności prawdopodobniej będzie bardziej "skłonny do współpracy". Warto jeszcze wspomnieć, że zawiadamiając odpowiedni organ o popełnieniu przestępstwa przez dłużnika, wierzyciel nie ponosi żadnych opłat.
Wskazane poniżej sposoby zachowania się dłużnika tylko wtedy będą traktowane jako przestępstwo , gdy będą dotyczyły składników majątku zajętych lub zagrożonych zajęciem.
Mienie jest zajęte z chwilą dokonania określonej czynności procesowej przez uprawniony organ, która zgodnie z przepisami postępowania odbiera dłużnikowi swobodę w rozporządzaniu określonym składnikiem majątkowym. Za mienie zajęte uważa się również majątek upadłego należący do niego w chwili ogłoszenia upadłości, jak i nabyty w toku postępowania upadłościowego. O "zagrożeniu zajęciem" można mówić w szczególności wtedy, gdy wierzyciel uzyskał już tytuł egzekucyjny przeciwko określonemu dłużnikowi. Pojęcie "zagrożenie zajęciem" jest pojęciem nieostrym i zawsze będzie wymagało dokonania szczegółowych rozważań w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego.
Gdy w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości dłużnik udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że:
-usuwa-polega na zmianie miejsca położenia rzeczy, np. usuwa mienie dłużnik, który wywozi je do innej miejscowości
-ukrywa-umieszczenie rzeczy ruchomej w miejscu niewidocznym, nieznanym dla organu egzekucyjnego (ukrycie fizyczne) lub na zatajeniu przez dłużnika posiadania określonych praw majątkowych, np. zaprzeczanie, że określone prawa lub rzeczy istnieją. Milczenie dłużnika z reguły nie będzie stanowiło przestępstwa, chyba że mamy do czynienia z wyjawieniem majątku przed sądem
-zbywa- bejmuje wszystkie czynności rozporządzające, zarówno zdziałane odpłatnie, jak i nieodpłatnie
-darowuje
-niszczy-polega na dokonaniu w majątku lub jego części takich zmian, które powodują, że całkowicie traci wartość
-rzeczywiście obciąża-polega na przyjęciu przez dłużnika obowiązku majątkowego, np. zaciągnięcie kredytu lub ustanowienie hipoteki na zabezpieczenie powstałej uprzednio wierzytelności
-pozornie obciąża-przybiera takie same formy prawne jak obciążenie rzeczywiste, z tym że polega ono na złożeniu oświadczenia drugiej stronie, za jej zgodą dla pozoru. Z pozornym obciążeniem będziemy mieli do czynienia np. gdy dłużnik fikcyjnie zaciągnie wysoko oprocentowaną pożyczkę i zabezpieczy ją hipoteką na swojej nieruchomości w celu uniemożliwienia innym wierzycielom zaspokojenia się z jego nieruchomości
-uszkadza składniki swojego majątku
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 (art. 300 § 1 k.k).
Gdy takim czynem wyrządził szkodę wielu wierzycielom do 8 lat.
Ściganie przestępstwa następuje z urzędu, jeżeli pokrzywdzonym jest Skarb Państwa. Jeżeli pokrzywdzonym jest inna osoba, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.
Gdy w wyżej wspomniany sposób dłużnik postępuje z majątkiem, ale jego celem jest udaremnienie wykonania:
-orzeczenie sądu- np. wyrok sądu, nakaz zapłaty lub też zarządzenie tymczasowe o zabezpieczeniu roszczenia, lub
-innego państwowego organu -np. komornika-udaremnia postępowanie egzekucyjne, również podlega karze do lat 5.
Charakter przestępczy będą tu miały tylko czynności dotyczące składników zajętego lub zagrożonego zajęciem majątku.Tak więc dłużnik bez przeszkód może dysponować rzeczami, które są wyjęte spod egzekucji.
Oszukańcze przeniesienie majątku
Oszukańczy transfer majątku polega na tym, że sprawca będący dłużnikiem kilku wierzycieli udaremnia lub ogranicza zaspokojenie ich należności przez to, że tworzy w oparciu o przepisy prawa nową jednostkę gospodarczą i przenosi na nią składniki swojego majątku. Najczęściej polega to na tym, że dłużnik przenosi wartości majątkowe z jednej kontrolowanej przez siebie jednostki gospodarczej (zadłużonej) do jednostki nowo utworzonej, wolnej od zobowiązań, która również znajduje się pod jego kontrolą (to niezależnie od formalnych stosunków właścicielskich). Jednostką gospodarczą, na którą dłużnik przenosi swój majątek, może być tylko jednostka zdolna do nabywania praw, i to taka, której majątek jest czymś odrębnym od majątku dłużnika. W praktyce takimi jednostkami są najczęściej spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przenoszenie przez dłużnika majątku przybiera często postać wkładu pieniężnego lub niepieniężnego, przelewu wierzytelności, przeniesienia praw z weksla, sprzedaży lub darowizny ruchomości lub nieruchomości.
Nowo utworzona jednostka musi powstać z inicjatywy dłużnika i znajdować się pod jego faktyczną kontrolą. Bez znaczenia są tu formalne stosunki własnościowe. Nie jest konieczne, aby dłużnik był jej formalnym założycielem, czy też został wybrany na członka jej władz. Często nieuczciwi dłużnicy tworząc nowe jednostki gospodarcze często posługują się osobami podstawionymi (członkami rodziny, znajomymi, pracownikami). Transfer majątku na taką jednostkę jest przestępstwem, jeżeli tylko zostanie udowodnione, że powstała ona w wyniku inicjatywy dłużnika.
Konieczną przesłanką uznania działania dłużnika za przestępstwo jest, aby był on dłużnikiem kilku wierzycieli, gdzie określenie "kilku" oznacza co najmniej trzech wierzycieli.
Przestępstwo to (art. 301 § 1 k.k.) podlega karze od 3 miesięcy do 5 lat
Faworyzowanie wierzyciela
W przypadku, gdy dłużnik któremu grozi niewypłacalność lub upadłość, nie jest wstanie zaspokoić wszystkich wierzycieli, spłaca lub też zabezpiecza tylko wybranych wierzycieli, swoim działaniem naraża na szkodę pozostałych. Jest to tzw. faworyzowanie wierzycieli i takie działanie jest przestępstwem.
Przestępstwo to popełnia dłużnik,który nie jest jeszcze niewypłacalny ani nie znajduje się w stanie już uzasadniającym ogłoszenie upadłości lecz z uwagi np. na trudności ze spieniężeniem majątku trwałego i brak wolnych środków pieniężnych nie może w danym momencie spłacić wszystkich wierzycieli, a jednocześnie zagraża mu niewypłacalność lub upadłość. Zasady uczciwego obrotu gospodarczego nakazują w miarę możliwości równomierne zaspokajanie wszystkich wierzycieli z całego majątku dłużnika, tak aby straty jednakowo rozłożyły się równomiernie.
Aby działania dłużnika miały charakter czynu zabronionego wystarczy, aby faworyzowany był przynajmniej jeden wierzyciel. Powyższe zachowanie jest zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub tez pozbawienia wolności do dwóch lat.
Jeśli dłużnik udziela wierzycielowi /lub też obieca udzielenia/korzyści majątkowej za działanie na szkodę innych wierzycieli w związku z toczącym się postępowaniem upadłościowym /lub postępowaniem zmierzającym do zapobiegnięcia upadłości/ również może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za przestępstwo, które zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Tej samej karze podlegać będzie również wierzyciel, który przyjmuje /lub żąda/ korzyści od dłużnika za działanie na szkodę innych wierzycieli.
Powództwo w procesie karnym
W postępowaniu karnym może również dojść do zaspokojenia roszczeń wierzyciela i to na różne sposoby.
Jednym z takich sposobów jest możliwość wytoczenia powództwa cywilnego przeciw oskarżonemu. Jest to tzw. powództwo adhezyjne. Aby było możliwe wytoczenie takiego powództwa konieczne jest spełnienie takich warunków jak:
-pokrzywdzony musi wytoczyć powództwo cywilne do momentu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej /czyli odczytaniu w sądzie aktu oskarżenia/
-powództwo to musi dotyczyć roszczeń majątkowych wynikających bezpośrednio z popełnienia przestępstwa
Zaletą wystąpienia z takim powództwem jest fakt, że wierzyciel nie musi wytaczać osobnego powództwa przed sądem cywilnym, a w razie skazania oskarżonego sąd uwzględnia to powództwo /w całości lub w części/. Wytoczenie takiego powództwa przerywa również bieg przedawnienia roszczenia.
Przyjęcie powództwa cywilnego przez sąd
O przyjęciu powództwa cywilnego zawsze decyduje sąd. Sąd przed rozpoczęciem przewodu sądowego odmawia przyjęcia powództwa cywilnego w następujących przypadkach:
1) powództwo cywilne jest z mocy przepisu szczególnego niedopuszczalne,
2) roszczenie nie ma bezpośredniego związku z zarzutem oskarżenia,
3) powództwo zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną,
4) to samo roszczenie jest przedmiotem innego postępowania lub o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono,
5) po stronie pozwanych zachodzi współuczestnictwo konieczne z instytucją państwową, samorządową lub społeczną albo z osobą, która nie występuje w charakterze oskarżonego.
Jeżeli pozew odpowiada warunkom formalnym, a nie zachodzą okoliczności wymienione wyżej, sąd orzeka o przyjęciu powództwa cywilnego.
Jeżeli jedna z wyżej wymienionych okoliczności ujawni się po rozpoczęciu przewodu sądowego, wówczas pomimo przyjęcia powództwa cywilnego sąd pozostawi je bez rozpoznania. Na postanowienie sądu o odmowie przyjęcia powództwa cywilnego lub na pozostawienie go bez rozpoznania zażalenie nie przysługuje. Jeżeli sąd odmówił przyjęcia powództwa cywilnego lub pozostawił je bez rozpoznania powód cywilny może dochodzić swego roszczenia w postępowaniu cywilnym.
Również w razie zawieszenia postępowania karnego powód może złożyć wniosek o przekazanie wytoczonego powództwa sądowi właściwemu do rozpoznawania spraw cywilnych.
W przypadku braku rozpoznania przez sąd tego powództwa można roszczenie dochodzić przed sądem cywilnym, ale należy w terminie 30 dni od daty nie rozpoznania powództwa adhezyjnego wnieść o przekazanie pozwu właściwemu sądowi cywilnemu.
Powód cywilny w postępowaniu karnym może dowodzić istnienia tylko tych okoliczności, na których opiera swoje roszczenie, tzn.wskazujących na sprawstwo i winę oskarżonego.
Wniosek o naprawienie szkody
W celu zapewnienia całkowitej ochrony pokrzywdzonego i pełnego umożliwienia mu dochodzenia naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wprowadzono instytucję wniosku pokrzywdzonego o naprawienie szkody. Umożliwia ona pokrzywdzonemu udział w postępowaniu bez potrzeby przyjmowania na siebie roli strony procesu i bez potrzeby ponoszenia kosztów związanych z wytoczeniem powództwa cywilnego. W razie skazania za przestępstwo m.in. przeciwko mieniu i obrotowi gospodarczemu, sąd, na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej, orzeka obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości albo w części.
Złożenie wniosku o naprawienie wyrządzonej szkody uniemożliwia dochodzenie roszczenia przed sądem cywilnym.
Kodeks nie wprowadza żadnego terminu, do którego można taki wniosek zgłosić. Należy więc przyjąć, że wniosek o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody można zgłosić aż do zamknięcia przewodu sądowego. Jest to szczególnie istotne dla wierzycieli, którzy nie zdążyli wnieść powództwa cywilnego w wyznaczonym terminie, tj. do momentu otwarcia przewodu sądowego. Natomiast jeżeli pokrzywdzony jest jednocześnie stroną postępowania, np. oskarżycielem posiłkowym, może taki wniosek zgłosić w ramach wniosków końcowych po zamknięciu przewodu.
Jeżeli pokrzywdzony złożył wniosek o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, a doszło do skazania oskarżonego, sąd musi uwzględnić wniosek pokrzywdzonego. Wszystko dlatego, że w/w obowiązek jest środkiem karnym, chyba że obowiązek ten został orzeczony w wyroku, gdzie sąd warunkowo zawiesił karę.
Roszczenie orzeczone w wyroku staje się tytułem egzekucyjnym po jego uprawomocnieniu.
Jeśli zobowiązany do naprawienia szkody nie wykona swojego zobowiązania należy wystąpić do sądu wydającego wyrok o nadanie mu klauzuli wykonalności a następnie złożyć wniosek do komornika o wszczęcie egzekucji.
Jeśli sąd orzekł karę pozbawienia wolności w zawieszeniu, można wystąpić z pismem do sądu, o nie wykonaniu obowiązku orzeczonego w wyroku a dotyczącego naprawienia szkody. Sąd w takim wypadku może wydać zarządzenie dot. wykonania zawieszonej kary.
Jednak ponieważ gdy sprawca przestępstwa trafi za kratki raczej trudno będzie odzyskać odszkodowanie, dlatego przed wysłaniem w/w informacji do sądu, lepiej jest wysłać ją wcześniej do sprawcy przestępstwa informując go o swoim zamiarze wysłania takiej skargi.
Być może osoba taka bojąc się odwieszenia wyroku spełni swój obowiązek.
O przestępswach określonych w k.s.h znajdziesz tutaj
Więcej na ten temat na stronie www.poradnikwindykacyjny.com.pl

Reklama

Back to Top